Wijn bij makreel

Op vrijdag had ik heerlijk geborreld. Tijd om op zondag het weekend te eindigen zoals ik het begonnen was: met wijn en eten! En dan natuurlijk het liefste wij en eten dat bij elkaar past.

‘Begin waarmee je geëindigd bent’, wordt vaak aangeraden als je een kater hebt. Bij het afsluiten van het weekend kan ik ‘eindigen waarmee je begonnen bent’ aanraden, om het weekend voor de volle honderd procent te ervaren. Dan bedoel ik niet meteen dat je op zondagnacht tot in de vroege uurtjes in de lampen moet hangen met veel te diepe glazen in de aanslag. Doe gewoon de vrijdagmiddagborrel nog eens dunnetjes (met de nadruk om dunnetjes) over.

wijn-bij-makreel

De start van het weekend
Het weekend trapte ik af in de foodhallen in Amsterdam. Ik werk er boven, dus wel zo handig. En gezellig, want ik heb te gekke collega’s. De Foodhallen is een toplocatie als je van eten en wijn houdt, just like me. Ik probeer de gewone bar altijd zoveel mogelijk te vermijden en stort me meestal op de wijnbar en de gin tonic-bar (lunchpauzes niet meegerekend natuurlijk). Al kan ik niet ontkennen dat de gewone bar aan het einde van de avond ook flink wordt bezocht uit puur gemakzucht. De bovenste viognier van de wijnkaart van de wijnbar is perfect voor zulke avonden. Het is een toegankelijke wijn die makkelijk te combineren is met die enorme keuze aan eten van de Foodhallen. Als je er met een groep bent eet je daar namelijk nooit één soort eten. Vaak halen verschillende mensen verschillende dingen. Al is zo’n bodem van snacks altijd te klein na een drukke week. Het wordt altijd weer gezelliger dan de bedoeling was.

De afsluiter van het weekend
Zondag wilde ik dat feest van eten en wijn nog eens dunnetjes overdoen. Ik had zin om de hele stad door te crossen om de favoriete makreelsalade van vriend P. te scoren bij Café Gastmaal en me daar meteen te laten adviseren voor een bijpassend wijntje. Café Gastmaal is een gezellig, hip (lees: keihard hipster met veel hout en plantjes aan de muur) wijnbarretje in Utrecht waar ze natuurwijnen van Vleck schenken en verkopen. Een vette chardonnay..? Daar had ik niet zo’n zin in. Maar er waren meer opties. Ik proefde twee andere wijnen. Dat vind ik zo leuk aan Gastmaal Café, dat ze je naast de uitgebreide uitleg, ook altijd laten proeven. Dan ben je bij mij al binnen. De ene wijn was nogal zuur, de andere wijn was de perfecte gulden middenweg. Gezien ik die avond nog meer wilde eten dan makreelsalade ging met een Chardonnay Viognier naar huis.

Resultaat: vistapas!
Bij gastmaal Café vroeg ik welk eten nog meer lekker matcht met de wijn. ‘Alle vette vis’ was het antwoord. Ik plunderde de supermarkt en regelde zelf nog een bruchetta met sardines, tapanade door olijven en olijfolie in de hakmachine te gooien, ik had lekker brood gescoord, gerookte zalm, ansjovis met kappertjes en om brood in te dippen had ik een schaaltje met olijfolie en zeezout on the side.

We eindigden het weekend dus met een vet lekkere vistapas mét bijpassende wijn. Damn it, die wijn was lékker! En al het eten paste er perfect bij. Al moet ik zeggen dat ik bij de volgende vistapas wel wat minder vettigs in de combi gooi, want ook al waren het allemaal goede vetten, ze kunnen je in een meerderheid als deze best misselijk maken. Of ik had gewoon teveel gegeten? Ja, ik had ook best veel gegeten.

Welke wijn drink je bij gehaktballetjes in tomatensaus?

Terwijl ik de rode saus over de gehaktballetjes voor het tapasfeestje verdeelde schoot door mijn hoofd de vraag welke wijn ik er het beste bij kon kopen. Veel tijd (en geld) was er niet dus ik opende mijn jacht bij buurman Appie.

Ik ging met vrienden tapas eten. De ingrediënten voor dit festijn: 13 vrienden en iedereen neemt een gerecht mee waar iedereen van kan eten en iedereen zorgt voor eigen drank. Zie voor je: veel te veel mensen, veel te veel eten en veel te veel drank. LACHEN!

Processed with VSCOcam with g3 preset

Kookkunsten
Alleen team vriend en ik hadden al genoeg eten voor de hele groep. We zorgden voor stokbrood met dips en we hebben het gerecht gehaktballetjes in tomatensaus op ons genomen. En ik vind het dan dus leuk om daar bijpassende wijn bij te drinken. Het geld groeit me nou eenmaal niet op de rug en de Appie is onze overbuur, dus de wijn moest daar vandaan komen. Wijn die paste bij de gehaktballetjes in tomatensaus. Maar een toegankelijke wijn was wel zo fijn in verband met al het andere eten dat mijn papillen zou bereiken en waarbij de wijn ook lekker moest matchen

Google is my friend
De werknemers van de Ap zijn echt lieve mensen (de meeste dan), maar veel verstand van wijn hebben ze niet. Ik gokte het er dan ook niet op om daar mijn hulplijn in te schakelen. Ik schakelde de hulp in van mijn beste vriend voor al mijn vragen: Google. Bij een vleesgerecht neig je al snel aan rode wijn, maar Google leerde me dat ik bij het gerecht balletjes in tomatensaus vooral rekening moest houden met de tomatensaus. Mijn eerste zoekoptie (wijnkanaal.be) suggereerde een ongecompliceede wijn die de aciditeit (zuren) van de tomatensaus zou kunnen: sangiovese uit Morellino di Scansano, barbera uit Piemonte, Côtes du Rhone villages, carmenère uit Chili of een pinotage uit Zuid-Afrika.

Wat speurwerk liet ook blijken dat fruitige rosés het goed doen in de combi met gehaktballetjes in tomatensaus, maar eigenlijk wilde ik rode wijn, dus de zoektocht ging verder.
Hmm… Verder vond ik alleen maar recepten van gehaktballetjes waar wijn in was verwerkt, Dus ik moest het doen met de eerste suggesties.

Wijnapps
Ik had verwacht dat de appie app en de app vino me verder konden helpen, maar helaas pindakaas. Ik kwam er niet uit. En toen kwam ik op boodschappen.nl waar gewoon heel duidelijk staat dat een Pinot Grigio lekker smaakt bij gehaktballetjes in tomatensaus. Kijk, dat is duidelijke taal voor iemand die nog veel over wijn moet leren zoals ik. En laat de Pinot Grigio over het algemeen een van mijn favo’s zijn. Kwam ik er ineens achter dat ik toch wel heel erg zin heb in witte wijn (ik weet heus wel wat ik wil). Ik was om. Pinot Grigio it is baby!

En weer terug naar de appie app, welke Pinot Grigio’s hebben ze ook al weer precies. Ik weet dat mijn appie geen biologische heeft. De eerste Pinot Grigio die in de app verschijnt, Settesoli Pinot Grigio, wordt beschreven als “opwekkende wijn om mee te borrelen. Met of zonder hapjes. Hij komt uit Sicilië en daar drinken ze hem bij bruchetta met tomaat en lichte salades.” Aangezien ik al eerder heb gelezen dat we bij de keuze van de wijn vooral rekening moeten houden met de zuren van de tomaat lijkt me dit een hele geschikte keuze voor vanavond. Zeker omdat we veel verschillende dingen gaat eten en dit een borrelwijn is.

Wat was dit een goede keuze voor bij de tapas! De Settesoli Pinot Grigio paste goed bij de tapas die we zelf hadden meegebracht, maar combineerde ook lekker met de garnalen, champignons, tortilla’s, salades en al het anderen dat we hebben gegeten. En de avond zelf? Nou, dat was een feestje hoor.

Dus dit wordt mijn bijbel

Als je ergens meer over wilt weten moet je je neus in meer zaken steken. Dan moet je in het diepe springen en op zoek naar informatie. Zet je tanden erin! Het gaat niet vanzelf in je hoofd zitten. Als je ergens écht meer over wilt weten, dan ga je ouderwets lezen. Ik druk mijn neus in Het Beste Van De Wijnalmanak, want dit wordt mijn bijbel. Als het goed is.

wijnalmanak3

Goede voornemens
Goede voornemens? Ben ik principieel tegen. Als je iets wilt, dan moet je er meteen mee beginnen en het jezelf niet voornemen is mijn idee. Van uitstel komt afstel. Hoewel ik ook weer keihard tegen mijn principes in ga, omdat ik in november het goede voornemen heb bedacht om eens per week hard te lopen met een paar gezellig meiden (gelukt), toen ik eind december in Milaan zat bedacht ik me dat ik meer over wijn wil leren en hierover een blog wil bijhouden (zie hier, dit doel is ook behaald) en vanaf 1 februari is het helemaal gekkenhuis: vanaf dan wil ik 5 dagen per week sporten, een alcoholvrije maand inlassen (slechte timing, niks voor mij, het moet wel gezellig blijven, en daarom is deze op dag 2 al gefaald), een huiddetox die me vreselijk makkelijk afgaat en Weight Watchers wat ik ook verdacht makkelijk vind. Tegenstrijd all over the place!

Twee goede voornemens kwamen samen toen ik het met mijn hardloopclubje (klinkt spannender dan het is, na afloop gaat er altijd een flesje -of twee- wijn leeg) het over de goede voornemens voor januari had. “Ik wil meer over wijn leren.” En dat hadden ze onthouden. Voor mijn verjaardag, in de eerste week van januari, kreeg ik van hen de eerste zet naar meer kennis over wijn: Het Beste Van De Wijnalmanak, een selectie van topwijnen, landen, streken, druiven en wijnmakers die al meer dan 20 jaar favoriet zijn! Een beter cadeau hadden ze me niet kunnen geven. Van andere vrienden kreeg ik vooral veel wijn en veel eten – ze kennen me- en als klapper op de vuurpijl kreeg ik van mijn een MacBook (ja echt veel te gek, hij houdt dus echt heel veel van me). Wat hield me nu nog tegen? Nothing!

Wijnalmanak2

Wat heb je eraan?
Terug van de kern van dit verhaal, terug naar de wijnalmanak. Die wijnalmanak is echt een topding. Dit is dus mijn bijbel die me wijzer zal maken op het gebied van wijn. Het naslagwerk waar ik altijd op terug kan vallen met prangende vragen.

Als je wijnen interessant en leuk vindt, dan is de wijnalmanak heerlijk vermaak om verveling in de trein tegen te gaan, om op zondag onder het genot van een wijntje bij de kachel door te bladeren en om ’s avonds mee in slaap te vallen. Bovenal is het natuurlijk leerzaam. De hoofdstukken zijn vooral verdeeld over verschillende landen. Je reist via duidelijke woorden door 12 wijnlanden. Geen wollig gedoe dat je interesse laat wegebben, maar fijn en leesbaar taalgebruik. Er worden wijntrends besproken, wijnroutes in verschillende landen (handig als je je vakantie aan het plannen bent) en je kunt er vinden welke wijnen je waar kunt kopen en wat je er ongeveer aan kwijt bent.

De eerste indruk zegt alles
Mijn eerste indruk van dit dikke obesitas-boekje is dat ik het boek overzichtelijk vind. Het is niet alleen op wijnkenners gericht, maar het is ook makkelijk te begrijpen als je nog een hoop moet leren over wijn. Deze dikke jongen, van in totaal 368 bladzijden, heb ik nog lang niet uit. Het is een leuk boek, maar het is niet zo dat je hem in één zucht uitleest (het is geen roman). Maar wanneer het moment daar is en ook de laatste letters van het boek over mijn netvlies hebben gedanst, ik het boek met een dof geluid met de kaften tegen de bladzijden dichtsla, dan zal ik laten weten wat ik van het totaalplaatje vind. Dan zal ik het boek reviewen.

To be continued.

Denk je nou: ik moet dat boek ook hebben? Dan kun je hem voor een tientje bestellen op Bol.com.

De houdbaarheid van wijn

houdbaarheid2

Wist je dat… je witte wijn ongeveer een weekje ontkurkt in de koelkast kunt bewaren? Hoe lang je een wijn precies kunt bewaren hangt helemaal af van de hoeveelheid suikers in de wijn. Een Dessertwijn kun je bijvoorbeeld wel een maand bewaren (mits gekoeld natuurlijk). En houd bij een rode wijn maximaal twee weken aan.

Dit is natuurlijk een gemiddelde en geldt niet voor alle wijnen. Maar het lijkt me een mooie leidraad. Als een wijn echt niet meer goed is, dan kun je daar eigenlijk niet omheen, want dat ruik je meteen. En als je een sis-klank hoort bij het openen van de wijn weet je eigenlijk ook wel genoeg: spoel maar door de gootsteen!

Welkom, welkom op Wijn Is Fijn!

WIF-foto

Ik ben Mariëlle Vermeer, redacteur van Vrouwen.nl en Ze.nl, kakelverse bazin van Wijn Is Fijn, kattenmoeder, aangeleerd Utrechtse, wijnliefhebber en verder ben ik onwijs tevreden met mijn leven. Ik ben gefascineerd door wijn en wil daar heel graag meer over weten. Ik neem graag een duik in de wondere wereld van wijnen.

Met deze blog motiveer ik mezelf om zoveel mogelijk over wijn te leren, want dat vind ik te gek. Dit is de plek waar ik bijhoud wat ik allemaal leer zodat ik, en iedereen die dat eventueel ook leuk vindt, het altijd terug kan lezen.

Het is namelijk niet zo dat ik alles van wijn weet. Dat is het hele ding: ik wíl heel graag alles van wijnen weten. Want wijn is fijn! Hoe meer ik me erin verdiep, hoe minder ik ervan snap. Conclusie: ik heb nog een hoop te leren. En dus zet ik mijn tanden erin, steek mijn neus erin en hang mijn lippen eraan.

Zo geschiedde dit wat je nu voor je ziet. En om het makkelijk en overzichtelijk te maken besloot ik om een blog bij te houden over alles wat ik leer over wijn en alles wat ermee te maken heeft. Lekker overzichterlijk.